Rondschrijven

Zijn rechteroog geeft leiding aan een internetcafé, het linker zorgt voor posthumane e-mails over de betrouwbaarheid van beltegoed.

Na zwerven door de straten van de liefde blijken ze doodlopend. Men sluit de deur voor digitale klopsignalen, hem rest nog fantasieën over seks en koopjes bij de Lidl.

Wormen vreten gaten in zijn buikwand bespreken hun vakantie met de inhoud van zijn darmen, lichaamseigen sappen lekken uit zijn oksels, ruiken naar bier op leeftijd.

Geen beschaving in zijn mond. De tong rot weg in vuile taal en zwijgt nog vóór zijn tanden een woord zich stapelt.

Zijn moeder kwetst hem dagelijks met haar vroege dood. Langs zijn wangen gulpt het zweet van nachten waken bij het bloedend ik; zijn leven is verlies.

Leo Dooper